-
2023-03-01 15:38:00+00:00
ЖАННАТ АҲЛИ УЧУН ЭНГ ОЛИЙ НЕЪМАТ
Жаннат аҳлига ато этилган энг улуғ неъмат шуки, улар Аллоҳ таолонинг жамолини кўришга мушарраф бўладилар.
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам шундай деганлар:
«Жаннат аҳли жаннатга кирса, Аллоҳ таоло:
«Бирон нарса хоҳлайсизларми? Ортиғи билан бераман», дейди.
Бандалар: «Юзимизни ёруғ қилдинг, бизни жаннатга киритдинг, дўзахдан қутқардинг-ку?!» дейишади.
Ана шунда ўртадаги парда очилади. Уларга берилган энг буюк неъмат Аллоҳ таолонинг жамолини кўришдир.
— Сўнгра Аллоҳ таоло шундай дейди:
«Солиҳ амал қилганларга гўзал неъмат (жаннат) ва зиёда (Аллоҳнинг дийдорини кўриш) бор» (Юнус сураси, 26-оят).
Бу ҳадисни Имом Муслим, Имом Термизий ва Имом Насоий ривоят қилган.
-
2023-03-02 15:38:00+00:00
Таваккал
Сўфи Оллоёр “Саботул ожизин” асарида бир ҳикоятни келтиради: “Абдуллоҳ ибн Муборак саҳрода йўлдан адашибди. Юриб-юриб, узоқдан бир қудуқни кўргач, энди арқон ва бир челак бўлсайди, деб кўнгилдан ўтказди”.
Қудуққа яқин боргач, челак ҳам, арқон ҳам йўқ, сув анча пастда эди. Ибн Муборак ҳайрон бўлиб бир четга бориб ўтирди. Шу пайт саҳро қўйнидан бир кийик қудуқ томон кела бошлади. Етиб келгач, тумшуғини қудуққа суққан эди, сув кўтарилди, ҳатто қудуқдан тошиб чиқди.
Кейин сув ичиб яна саҳро бағрига кириб, ғойиб бўлди. Бундан ҳайрону лол бўлган Абдуллоҳ югуриб қудуқ бошига борди, сув эса Абдуллоҳ етиб боргунича яна пастлаб кетди.
Шунда унинг қалбидан бир нидо отилиб чиқди ва деди: “Ё Раб, берурсан оҳуга об, менга бермассан, Эй султон ваҳҳоб”. Шу пайт Абдуллоҳ ибн Муборакнинг қалбига бир нидо келди: “Ўша сен кўрган оҳу саҳрога ризқ истаб чиққан пайтда мендан бошқага таваккал қилмаган эди. Сен эса қудуқни кўрибоқ қалбингни челак ва арқон ташвиши эгаллади”.
Ибн Муборак бу нидони эшитиб, беҳол бўлди, бу танбеҳдан қалбида завқ дарёси жўш урди ва шундан сўнг умри охиригача чанқамади.
Ҳа, дўстлар! Аллоҳ Ўз дўстларининг қалбидаги бир лаҳзалик ғафлат учун ҳам танбеҳ беради. Зеро, буюк чўққидаги одамнинг хатари ҳам буюк бўлади.